EMDR

Wat? 

Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR) is een therapeutische techniek, ontwikkeld door Francine Shapiro die bij toeval de samenhang tussen snelle oogbewegingen en traumaverwerking ontdekte. De essentiële component van EMDR omvat het induceren van een reeks snelle, saccadische oogbewegingen. De patiënt concentreert zich op beelden van het trauma en de daarbij horende gevoelens en geeft emotionele en fysiologische feedback. De patiënt wordt gevraagd de vinger van de therapeut te volgen. Op die manier worden oogbewegingen geïnduceerd. Verschillende procedures zijn mogelijk. Bedoeling is de emotionele distress te reduceren. De oogbewegingen kunnen resulteren in veranderingen van het oorspronkelijk beeld, nieuwe beelden die met het trauma te maken hebben en sterke emotionele ontladingen.

Reslutaten

EMDR leidt veelal tot angstreductie en cognitieve veranderingen zoals herinterpretatie van het trauma. Deze therapie kan al na 1 sessie effectief angst reduceren, cognitieve en geheugenaspecten veranderen en flashbacks, intrusieve gedachten en slaapstoornissen stoppen. Follow-up gegevens tonen blijvend positieve resultaten na 6 weken tot 6 maanden en 1 jaar. Wel moet de therapie grondig voorbereid worden; een goede anamnese is van vitaal belang om zich ervan te vergewissen dat er geen tegenindicaties zijn, zoals een dissociatieve persoonlijkheidsstoornis.

Mogelijke werkingsmechanismen

De theorievorming en onderzoek rond de werking van EMDR is nog niet grondig uitgewerkt; vooral de praktische toepassing is sterk ontwikkeld. Verondersteld wordt dat traumatische ervaringen kunnen leiden tot een pathologische balansverstoring in de hersenen, waardoor de gebruikelijke emotionele verwerking wordt geblokkeerd. De traumatische ervaring wordt onverwerkt opgeslagen door een overmaat aan excitatie. Hersenonderzoek toont aan dat na behandeling met EMDR opnieuw beide hersenhelften geactiveerd worden bij herinneringen aan het trauma, waar voordien enkel de (emotionele) rechterhersenhelft reageerde. Er lijken dus een aantal blokkades opgeheven, waardoor verwerking van het trauma mogelijk wordt. Fenomenologisch zijn er overeenkomsten met de REM-slaap, nl. de vlugge, ritmische oog- bewegingen. Mogelijk versnellen ze de verwerking. Een andere invalshoek is die van de reciproke inhibitie (Wolpe). Bij reciproke inhibitie wordt een geleerde respons (bv. angst) geïnhibeerd door een andere, incompatibele respons (bv. ontspanning). Verondersteld wordt dat angst en snelle oogbewegingen reciprook inhibitoir zijn. Men baseert zich hierbij op de fysiologische veranderingen tijdens EMDR (ademhaling regelmatiger, bloeddrukdaling enz.), wat wijst op een belangrijke toename van relaxatie tijdens EMDR.

Op het centrum gebruikt men deze techniek om psychische blokkades weg te nemen en de persoonlijke groei van de cliënt weer mogelijk te maken.

EMDR kan vanuit verscheidene psychotherapeutische invalshoeken gebruikt worden. Meerdere problematieken lenen zich tot deze therapie. vb. PTSS, nachtmerries, faalangst, paniekaanvallen, een laag zelfbeeld,… .

Raadplaag ook de EMDRIA (EMDR International Association) website en het Electronic Journal of EMDRIA in Europe (EMDR Practitioner).

Andere sites zijn: The Electronic Journal of Traumatology and the Traumatic Stressforum, terwijl het RIAGG in Netherland ook informatie geeft over de verwerking van schokkende gebeurtenissen.